یاداتون گرم ...

چنین با شور و نغمه – شعر و دستان

خرامان می رســــــد از ره زمستان

شمردم مــــن ز چلّــــــــه تا به نـــوروز

نمانده هیچ؛ جز هشتاد و نه روز !

کنـــــون معکــــــــــوس بشمارید یاران

که در راه است فصــــــــل نوبهاران . . .

یکم شاد باشیم...

یکی از فانتزی هام اینه که یکی داره می ره زیر ماشین رو نجات بدم

بعد سرم رو بندازم پایین برم. وقتی داد زد: «اسمت چیه؟»

یه لحظه سرم رو بچرخونم و دوباره برگردم و کم کم تو افق ناپدید شم !